เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 440 ท่านผู้มีเกียรติพูดถูก!
หัวหน้าทูตของโฮ่วเล่อ เหงียนหวง และรองทูต เจิ้งซ่ง ต้อนรับหัวหน้าแผนกซิงเหรินตะวันออกเฉียงใต้ เสิ่นอี้กวน ที่ท่าเรือกว่างโจวด้วยความเคารพ
ทันทีที่เสิ่นอี้กวนลงจากเรือ เหงียนหวงก็ก้าวไปข้างหน้าทันทีและทักทายเสิ่นอี้กวนด้วยภาษาจีนที่คล่องแคล่ว
เสิ่นอี้กวนตอบด้วยมารยาทก่อน จากนั้นจึงทักทายทั้งสองคนเป็นภาษาอันนัม
จี้หงโม่ ซึ่งยืนอยู่ด้านหลังเสิ่นยี่กวน ตกตะลึง “อาจารย์ ท่านเรียนภาษาอันนัมเมื่อใด?”
ก่อนจากไป เสิ่นอี้กวนพาล่ามที่เชี่ยวชาญภาษาอันนัมจากแผนกทงเหวินของสำนักหงลู่มาด้วย ในเวลานั้น เขาพูดภาษาอันนัมไม่ได้สักคำ
ในช่วงเวลานี้ ขณะที่เขาอยู่บนเรือ เสิ่นอี้กวนไม่มีอะไรทำ เขาจึงคุยกับล่าม อาจเป็นไปได้ไหมว่าเขาเรียนรู้ภาษาอันนัมด้วยวิธีนี้?
นี่มันชั่วร้ายเกินไป ไม่ใช่หรือ?
ที่จริงแล้ว เสิ่นอี้กวนไม่ได้แก่มากนัก เขาอายุเพียง 35 ปีเท่านั้น แต่ในราชการที่ค่อนข้างอายุน้อยของภาคตะวันออกเฉียงใต้ เขาก็ไม่ได้โดดเด่นมากนัก
ถ้าเป็นในราชวงศ์หมิง คงจะหายากมากที่คนอายุเท่านี้จะไปถึงระดับสี่