เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 439 อุตสาหกรรมน้ำตาลเจียวจื้อ
เสิ่นอี้กวนออกเดินทางจากหนานจิง แต่ไม่ได้ไปที่กวางโจวโดยตรงเพื่อพบกับทูตของอันนัม
เสิ่นอี้กวนพร้อมด้วยผู้ใต้บังคับบัญชาและจินซื่อ จี้หงโม่ ผู้ได้รับมอบหมายให้สังเกตกิจการของรัฐบาลที่กระทรวงพิธีการ ออกจากหนานจิงในสภาพคลุกฝุ่น
จี้หงโม่กำลังดื่มชาอย่างมีความสุขในซิงเหรินซี แต่เขาบังเอิญได้พบกับถังเซียนจูที่สำนักหงลู่เมื่อวันก่อน จากนั้นเขาก็ถูกเสิ่นอี้กวนลากขึ้นเรือไปยังหางโจว
ถังเซียนจูไปที่ซิงเหรินซีเพื่อหาคนมาแปลผลงานคณิตศาสตร์ตะวันตก เขาบังเอิญคุยกับจี้หงโม่ไม่กี่คำ และวันสบายๆ ของจี้หงโม่ก็สิ้นสุดลง
สิ่งนี้ทำให้จี้หงโม่นึกถึงตำนานที่แพร่สะพัดในหมู่บัณฑิตที่เฝ้าสังเกตกิจการของรัฐบาล “อย่าติดต่อกับถังเซียนจู มิฉะนั้นเจ้าจะโชคร้าย”
บัณฑิตทุกคนที่ติดต่อกับถังเซียนจูล้วนถูกผู้บังคับบัญชาใช้จนตาย กรณีเลวร้ายที่สุดคือผู้ทำคะแนนสูงสุดในปีนี้ กู่เซียนเฉิง ซึ่งถูกไล่ไปกวางสีโดยกระทรวงบุคลากร
จี้หงโม่เสียใจที่เขาเป็นฝ่ายทักทายถังเซียนจู เมื่อเห็นเขาในสำนักหงลู่ และทำไมเขาถึงยั่วยุ “สิ่งสกปรก” นี่
หลังจากที่เสิ่นอี้กวนมาถึงหางโจว เขาก็เชิญคนดังในหางโจวไปร่วมงานเลี้ยงในนามลุงของเขา เสิ่นหมิงเฉิน ทันที
เสิ่นหมิงเฉินและเสิ่นอี้กวนต่างก็มาจากเจ้อเจียง ในตอนนั้นเสิ่นหมิงเฉินก่อตั้งสมาคมกับสวี่เว่ยและก่อตั้งกลุ่ม “เจ็ดบุตรแห่งเยว่จง” ซึ่งมีอิทธิพลอย่างมากในเจ้อเจียง