เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 352 ความขัดแย้งภายในยังคงดำเนินต่อไป
อวี่อ๋องรู้สึกงุนงง เขาหันไปมองเกากง จากนั้นก็มองไปที่ขุนนางและแม่ทัพชายแดนทั้งเก้า และพูดอย่างรวดเร็ว
“พระบิดายังมีชีวิตอยู่ หากข้าขึ้นครองบัลลังก์ นั่นไม่เป็นการชิงบัลลังก์หรือ? ไม่อย่างแน่นอน!”
เกากงโน้มน้าวเขาอีกครั้ง “ฝ่าบาทต้องนำเก้าชายแดนกอบกู้เมืองหลวง ตำแหน่งรัชทายาทผู้สำเร็จราชการแทนนั้นไม่เพียงพอ เพื่อประโยชน์ของประชาชนในเมืองหลวง ข้าขอให้ฝ่าบาทขึ้นครองบัลลังก์!”
อวี่อ๋องมองไปที่ขุนนางและแม่ทัพด้านล่าง และพูดต่อ
“ท่านเสนาบดี โปรดอย่าพูดอะไรอีกเลย ข้าจะไม่ขึ้นครองบัลลังก์จนกว่าจะกอบกู้เมืองหลวงกลับคืนมาได้”
ไม่ใช่ว่าอวี่อ๋องไม่ต้องการอำนาจ เขาเป็นอ๋องที่ระมัดระวังมาครึ่งชีวิต แต่ชีวิตของเขานั้นแย่ยิ่งกว่าตอนจักรพรรดิถังซู่จงเป็นรัชทายาทเสียอีก
เพราะท้ายที่สุดแล้ว จักรพรรดิถังซู่จงก็ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นรัชทายาทอย่างชัดเจน แต่อวี่อ๋องไม่ได้รับการแต่งตั้งจนกระทั่งจักรพรรดิเจียจิงหนีไปทางตะวันตก!
ด้วยเสนาบดีผู้ทรงพลังเหยียนซ่งและจิงอ๋องต่อสู้เพื่อชิงบัลลังก์ ชีวิตของอวี่อ๋องอาจกล่าวได้ว่าสั่นคลอนด้วยความกลัว ราวกับว่าเขาอยู่บนขอบเหวและเดินบนน้ำแข็งบางๆ
ด้วยบิดาอย่างจักรพรรดิเจียจิงที่งมงายและเชื่อว่า “มังกรสองตัวไม่ควรเห็นหน้ากัน” อวี่อ๋องจึงรู้สึกไม่มั่นคงอย่างยิ่งตั้งแต่สมัยเด็ก