เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 255 นายหญิงของบ้าน
เมื่อฝางรั่วหลานอ่านบัญชีไปได้เพียงส่วนหนึ่ง ซูเจ๋อก็หลับอยู่บนเก้าอี้นอนเสียแล้ว
เมื่อเห็นสามีเป็นเช่นนี้ ฝางรั่วหลานรู้สึกโกรธอีกครั้ง แต่ตอนนี้ที่ฤดูใบไม้ร่วงกำลังเปลี่ยนเป็นฤดูหนาว นางจึงหยิบผ้าห่มมาคลุมให้ซูเจ๋อ จากนั้นจึงกลับไปตรวจสอบบัญชีต่อ
ยิ่งฝางรั่วหลานอ่านบัญชีก็ยิ่งประหลาดใจเกี่ยวกับสินทรัพย์ในชื่อของซูเจ๋อ
นางรู้จักซูเจ๋อมาก่อนที่เขาจะสอบผ่าน ตอนนั้นเขาเป็นเพียงนักศึกษายากจนในโรงเรียนอำเภอ
แต่ตอนนี้ร้านค้าทุกแห่งในชื่อของเขาล้วนทำกำไรมากกว่ากันและกัน เมื่อรวมกันแล้วทำให้มีกำไรมากกว่าสินสอดของตระกูลฝางเสียอีก
แต่ซูเจ๋อก็แตกต่างจากขุนนางทั่วไปที่มักเข้ายึดที่ดินหลังจากสอบผ่าน นอกจากไร่ชาหนึ่งแห่งแล้ว ธุรกิจทั้งหมดของเขาเป็นการค้าขาย และแต่ละธุรกิจก็ทำกำไรได้มาก
แม้แต่หนังสือพิมพ์ “เรื่องตะลึงจนต้องตบโต๊ะ” ซึ่งดูเหมือนจะมีกำไรน้อยที่สุด ก็ยังทำกำไรได้มากจากรายได้ค่าโฆษณา แม้จะมีราคาขายต่ำ นี่คือเหตุผลที่ “เรื่องตะลึงจนต้องตบโต๊ะ” สามารถตีพิมพ์งานดีๆ อย่างต่อเนื่องด้วยค่าลิขสิทธิ์สูงๆ
ฝางรั่วหลานใช้วิธีการจัดการบัญชีหลงเหมินที่ซูเจ๋อสอนเพื่อตรวจสอบบัญชี วิธีการบัญชีหลงเหมินนั้นสอดคล้องกับวิธีการบัญชีทั่วไป เพียงแต่ค่าใช้จ่ายจะต้องสะท้อนทั้งในระบบ “รายรับ-รายจ่าย” และ “สินทรัพย์-หนี้สิน” ซึ่งทำให้ยากต่อการปลอมแปลงบัญชี
เมื่อถึงเวลาตรวจสอบบัญชี ก็ง่ายที่จะพบข้อมูลที่ปลอมแปลงได้ด้วยเพียงเทคนิคเล็กๆ น้อยๆ