เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 253 งานแต่ง
งานแต่ง หรือที่เรียกว่า “ย่ำสนธยา” เป็นพิธีที่จัดขึ้นในช่วงเย็น
แต่พวกเขาต้องเริ่มยุ่งกันตั้งแต่เช้าตรู่ ฝางรั่วหลานตื่นแต่เช้าและไปกับพ่อของนาง ฝางหวังไห่ เพื่อไปเคารพบรรพบุรุษตระกูลฝาง หลังจากแต่งงานแล้ว ฝางรั่วหลานในฐานะภรรยาของซูเจ๋อจะเคารพได้แต่บรรพบุรุษตระกูลซูเท่านั้น
หลังจากทำพิธีบวงสรวงเสร็จแล้ว ฝางรั่วหลานก็เคารพพ่อแม่และถามถึงความเป็นอยู่ ฮูหยินหลี่ก็แสดงออกทั้งความเศร้าและความยินดีที่หาดูได้ยาก
สิ่งที่ทำให้นางยินดีก็คือ ลูกสาวได้พบคู่ครองที่ดีอย่างซูเจ๋อ ผู้ที่สามารถเป็นผู้นำครอบครัวได้โดยตรง การแต่งงานเช่นนี้ย่อมเป็นการแต่งงานที่ดีมาก
แต่สิ่งที่ทำให้นางเศร้าคือ เมื่อลูกสาวแต่งออกไปแล้ว นางคงกลับบ้านเดิมได้ไม่บ่อย
ฝางหวังไห่ก็รู้สึกหดหู่เล็กน้อย แต่ไม่นานก็มีคนมาแสดงความยินดี ฝางหวังไห่จึงยุ่งกับการต้อนรับแขก ความเศร้าก็เริ่มบรรเทาลง
หลังจากเสร็จสิ้นพิธีการต่างๆ แล้ว ฝางรั่วหลานก็เริ่มแต่งตัวและทำผม เตรียมตัวรอซูเจ๋อมารับตัวไป
ขณะเดียวกันที่บ้านของซูเจ๋อ ญาติพี่น้องและเพื่อนฝูงก็กำลังตกแต่งบ้านใหม่ ฝางอ้ายจูมากับเขาตั้งแต่เช้าพร้อมกับนำชุดแต่งงานของเจ้าบ่าวมาให้
ผู้ที่ทำหน้าที่เป็นพิธีกรในงานแต่งก็ไม่ใช่ใครอื่น หานหลี่นั่นเอง เขามองดูชุดแต่งงานของซูเจ๋อและกล่าวว่า