เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 245 การแพทย์เชิงประจักษ์
ซูเจ๋อมองไปยังหลี่ซือเจิน ผู้ซึ่งแม้จะเป็นแพทย์ที่มีชื่อเสียงและเคยเรียนด้านวรรณกรรมมาตั้งแต่เยาว์วัย แต่สุดท้ายก็ทิ้งวรรณกรรมมาเป็นหมอ ถึงอย่างนั้นหลี่ซือเจินก็ยังคงมีทัศนคติที่เชิดชูความเก่าและปฏิเสธสิ่งใหม่ ซึ่งไม่ใช่เรื่องแปลก
เนื่องจากแนวคิดเช่นนี้มีอยู่ทั่วไป ไม่ว่าจะเป็นในอดีตหรือปัจจุบัน เช่นเดียวกับในนิยายกำลังภายในที่มักจะกล่าวว่าคัมภีร์ยุทธ์ที่เก่ากว่าย่อมมีพลังมากกว่า
ซูเจ๋อกล่าวด้วยท่าทีสบายๆ ว่า “คนโบราณก็เป็นเพียงมนุษย์ทั่วไป ตำราโบราณก็มีข้อผิดพลาดมากมาย ท่านหมอหลี่คิดหรือว่าทุกสิ่งที่เขียนไว้ในตำราโบราณนั้นถูกต้องทั้งหมด?”
เมื่อได้ฟังดังนั้น หลี่ซือเจินก็รู้สึกว่าซูเจ๋อกล่าวมีเหตุผล เขาเองก็ได้อ่านตำราโบราณมากมายในระหว่างที่เตรียมเขียน “ตำรายาสมุนไพร” ของเขา และรู้ดีว่ามีข้อผิดพลาดหลายประการในสิ่งที่แพทย์โบราณเขียนไว้ นั่นจึงเป็นเหตุผลที่เขาต้องการปรับปรุงความถูกต้องของตำรายาเหล่านั้น
หลี่ซือเจินพยักหน้าโดยไม่รู้ตัว
ซูเจ๋อจึงกล่าวต่อไปว่า “นอกจากนี้ทฤษฎีโบราณนั้นยังอยู่ในขั้นเริ่มต้น มันมีข้อบกพร่องมากมาย ยุคนี้เราสามารถรวมสิ่งที่ถูกค้นพบจากยุคก่อนมาศึกษาได้ ดังนั้นความรู้ในปัจจุบันย่อมต้องดีกว่าของคนโบราณ”