เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 225 มาถึงหนานจิง
สวีเหว่ยมองซูเจ๋อบนแท่นสูง จากนั้นก็หันไปมองบัณฑิตเจ้อเจียงที่ถูกปลุกเร้าด้วยถ้อยคำของเขา ในใจก็ได้แต่ถอนหายใจว่า นี่ก็ถือว่าบรรลุเป้าหมายเช่นกัน
ในความเป็นจริงแล้ว สิ่งที่ซูเจ๋อเรียกว่า “ลัทธิจูเซี่ย” นั้นไม่ใช่เรื่องใหม่ แนวคิดชนชาติฮั่นของ “ลัทธิต้ากงหยาง” ก็เช่นเดียวกัน
จนกระทั่งถึงราชวงศ์ถัง ที่กวีชายแดนเป็นที่นิยมและวัฒนธรรมขงจื๊อเต็มไปด้วยลัทธิขยายอาณาจักรและความก้าวร้าว
น่าเสียดายที่พอถึงราชวงศ์หมิง ลัทธิขงจื๊อก็เริ่มสูญเสียลักษณะเหล่านี้ไปทีละน้อย
อย่างไรก็ตาม ซูเจ๋อก็ได้ช่วยสวีเหว่ยด้วยการปลุกเร้าบัณฑิตเจ้อเจียงให้ลุกขึ้นต่อสู้กับโจรสลัดญี่ปุ่น
สวีเหว่ยขึ้นมาบนเวที คำนับซูเจ๋อและกล่าวว่า “สวีเหว่ยจากเจ้อเจียง ยินดีที่ได้รู้จักซูเจี่ยหยวน”
สวีเหว่ยกำลังมองดูซูเจ๋อ และซูเจ๋อก็กำลังมองดูสวีเหว่ยเช่นกัน
ในยุคของซูเจ๋อ ชีวิตของสวีเหว่ยเต็มไปด้วยความผันผวน เขาโด่งดังตั้งแต่วัยเยาว์ แต่ล้มเหลวในชีวิตการสอบอยู่หลายปี จนกระทั่งอายุ 30 ปี เขาได้ช่วยหูจงเซี่ยนในการต่อสู้กับผู้รุกรานชาวญี่ปุ่น แต่หลังจากประสบความสำเร็จ เขากลับพัวพันในคดีของหูจงเซี่ยนและถูกจำคุก เขาพยายามฆ่าตัวตายหลายครั้งในคุก หลังจากถูกสหายช่วยชีวิตเขาก็ได้รับการปล่อยตัวชั่วคราว แต่ก็ถูกจำคุกอีกครั้งหลังจากเขาทำร้ายภรรยาคนที่สองจนเสียชีวิตในภาวะบ้าคลั่ง