เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 219 เส้นทางไหนดี
ซูเจ๋อนั่งอยู่ในคฤหาสต์ไป๋หู่และอธิบายกับหลินโม่จุนเกี่ยวกับภารกิจของชางหนิงเว่ยหลังจากที่เขาเดินทางออกไป
ซูเจ๋อกล่าวว่า “การฟื้นฟูเกาะตงอ้าวจะดำเนินต่อไป อีกไม่กี่วันเจ้าเตรียมหลินชางจิ้งให้นำจดหมายจากอาณาจักรริวกิวไปยังฝูโจวและมอบอำพันให้ขันทีเถา”
เรื่องนี้ได้ถูกวางแผนไว้นานแล้ว หลินโม่จุนพยักหน้า คนของริวกิวถูกจัดให้อยู่ที่เกาะตงอ้าว เตรียมพร้อมที่จะถวายบรรณาการที่ฝูโจวได้ทุกเมื่อ
หลินโม่จุนเองก็ให้ความสำคัญกับเกาะตงอ้าวอย่างมาก นางไปที่เกาะเป็นระยะๆ และกล่าวกับซูเจ๋อว่า
“ตอนนี้ที่ดินที่แห้งแล้งของชาวเค่อตี้ได้รับการฟื้นฟูแล้ว และมันเทศบนเกาะก็ถูกปลูกตามคำสั่งของท่าน เราได้รวบรวมผู้ลี้ภัยมาอยู่ที่เกาะเมื่อเร็วๆ นี้ ตอนนี้มีคนอยู่บนเกาะมากกว่า 2,000 คนแล้ว”
ซูเจ๋อพยักหน้าอย่างพึงพอใจ ด้วยกำลังคนเหล่านี้ ที่ดินบนเกาะตงอ้าวได้รับการฟื้นฟูมากขึ้น แม้ว่าจะยังไม่สามารถพึ่งพาตนเองได้อย่างสมบูรณ์ แต่หลายสิ่งก็ถูกสร้างขึ้นแล้ว
ท่าเรือบนเกาะตงอ้าวได้รับการปรับปรุงเป็นท่าเรือแห้งเหมือนกับชางหนิงเว่ย ภายใต้การนำของหลินจงหยวน ช่างไม้ทุกคนของชางหนิงเว่ยได้ย้ายไปยังเกาะตงอ้าว
หลินจงหยวนยังรับลูกศิษย์เพิ่มขึ้น และในขณะนี้ภายใต้การนำของหลินจงหยวน พวกเขายังคงรื้อเรือโจรสลัดญี่ปุ่นที่เหลืออยู่บนเกาะตงอ้าวและทำการปรับเปลี่ยนและอัปเกรดเรือเหล่านี้