เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 218 แผ่นดินไหวในกวานจง
บทสนทนาระหว่างซูเจ๋อและหลี่จื้อถูกขัดจังหวะโดยฮูหยินหลี่ หลังจากที่พาซูเจ๋อไปรับประทานอาหารที่บ้านแล้ว ฮูหยินหลี่มอบของขวัญจำนวนมากให้กับซูเจ๋อ เพื่อนำกลับไปให้ป้าเก้าและผู้ใหญ่ในครอบครัว
ซูเจ๋อปฏิเสธอยู่หลายครั้ง แต่สุดท้ายก็ยอมรับของขวัญเหล่านั้น ต้องบอกว่าฮูหยินหลี่เป็นคนใจดีมาก ของขวัญรวมถึงสิ่งของที่ประณีตมากมายสำหรับบุตรสาวของนาง ซึ่งแน่นอนว่ามันเป็นเหมือนเงินค่าขนมให้กับลูกสาว
“หรู่หลิน หลังจากปีใหม่แล้ว ให้อาของหลานเอ๋อร์ไปกับเจ้าที่สถาบันหลวงหนานจิง เพื่อจะได้มีคนดูแลเจ้าในระหว่างทาง”
การเดินทางจากฝูเจี้ยนไปยังหนานจิงทำได้ทางบกเท่านั้น การเดินทางขึ้นเหนือจากฝูเจี้ยนต้องผ่านเจ้อเจียง ซึ่งกำลังอยู่ท่ามกลางการบุกรุกของโจรสลัดญี่ปุ่น นอกจากนี้ยังมีโจรสลัดญี่ปุ่นคอยก่อกวนในหนานจิง ครั้งนี้หลี่จื้อนำคนรับใช้และทหารคุ้มกันที่ซื่อสัตย์และกล้าหลายคนมาด้วยเมื่อเขากลับจากหนานจิง พวกเขาช่วยให้เขาหลบหนีอันตรายได้
การเดินทางขึ้นเหนือพร้อมกันย่อมปลอดภัยกว่าสำหรับทั้งสองคน ดังนั้นซูเจ๋อจึงตกลงอย่างยินดี
แม้ว่าหลี่จื้อจะไม่เต็มใจกลับไปยังสถาบันหลวงหนานจิง แต่เมื่อคิดถึงการเดินทางไปกับซูเจ๋อและได้สนทนาถามไถ่เรื่องต่างๆ ระหว่างทาง เขาก็รู้สึกดีใจขึ้นมา
ทั้งเจ้าบ้านและแขกต่างก็มีความสุขมาก ฮูหยินหลี่ยังบอกใบ้ให้ซูเจ๋อแวะไปหาฟางหวังไห่ที่หู๋ก่วน และจัดการเรื่องแต่งงานให้เสร็จโดยเร็ว