เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 210 โอกินาว่า
การเดินทางยังคงดำเนินต่อไป ซูเจ๋อแตะเกาะแคบๆ หลายเกาะบนโต๊ะด้วยมือที่เปียกน้ำแล้วพูดกับหลินโม่จุนว่า
“แม้ว่าริวกิวจะมีประชากรเพียงแสนคน แต่ดินแดนกลับยาวและแคบ ตอนนี้เรากำลังอยู่ในหมู่เกาะเสี่ยวหลิวฉิวทางตอนใต้ และเกาะหลักที่ตั้งของราชสำนักริวกิวนั้นอยู่ทางเหนือไปอีก”
ซูเจ๋อวาดภาพเกาะใหญ่แล้วพูดว่า “นี่คือเกาะหลักของริวกิว ที่นี่เป็นที่ตั้งของราชสำนักริวกิว เราจะไปถึงที่นั่นในครึ่งวัน”
จากนั้นซูเจ๋อใช้หยดน้ำวาดแผ่นดินใหญ่แล้วกล่าวว่า “นี่คือเกาะคิวชูตอนเหนือของญี่ปุ่น ตระกูลชิมาสึอยู่ที่นี่ และนี่คือคาโกชิมะ บ้านเกิดของราชากวาง”
หลินโม่จุนเคยเห็นแผนที่เดินเรือของชาวโปรตุเกสมาก่อน แต่แผนที่ของพวกเขาค่อนข้างหยาบ แผนที่ที่ซูเจ๋อวาดทำให้หลินโม่จุนเข้าใจสถานการณ์ของริวกิวได้ทันที
มันใกล้ญี่ปุ่นเกินไป
ถ้าแล่นเรือไปทางใต้ตามแนวหมู่เกาะริวกิว จะไปถึงหมู่เกาะเผิงหูจากญี่ปุ่นได้ นี่เป็นเส้นทางที่ดีที่สุดสำหรับโจรสลัดญี่ปุ่นที่จะบุกลงใต้ไปยังฝูเจี้ยนและกวางตุ้ง
ไม่แปลกใจเลยที่เกาะเหล่านี้บนทะเลถูกโจรสลัดญี่ปุ่นยึดครอง เมื่อเดินเรือในทะเลและเจอพายุ พวกเขาจำเป็นต้องเข้าไปหลบในท่าเรือ และยังต้องเติมน้ำจืดและเสบียงตลอดทาง หมู่เกาะริวกิวจึงเป็นท่าเรือที่ดีที่สุด
“พวกโจรสลัดทะเยอทะยานที่จะครอบครองริวกิวหรือ?”