เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 209 จุดหมายปลายทางที่แท้จริง
หลินโม่จุนยืนอยู่ที่หัวเรือ นางหยิบไม้บรรทัดขึ้นมาวัดตำแหน่งของดวงอาทิตย์และมองไปที่ซูเจ๋อด้วยความสงสัย “นี่ไม่ใช่เส้นทางกลับไปยังชางหนิงเว่ย”
ซูเจ๋อยิ้มและจับพังงาเรือไว้แน่น แต่ก็ยังไม่ตอบคำถามของหลินโม่จุนเหมือนครั้งก่อนๆ
หลินโม่จุนรู้สึกมือคันอยากจะต่อยใครสักคน!
ระหว่างการเดินทางกลับ ซูเจ๋อได้ขอให้กัปตันอัลฟอนโซสอนทักษะการเดินเรือให้ และเขาก็เป็นผู้คุมพังงาเรือมาตลอดทาง
[บังคับเรือ ประสบการณ์สกิลการเดินเรือ +5, Lv.2, 24/200]
หลินโม่จุนสับสนเป็นอย่างมาก ซูเจ๋อขายชาดำทั้งหมดที่หลางไป๋อ่าว แต่กลับซื้ออาวุธและเกราะมาอีกชุดหนึ่งจากท่าเรือ
ในสายตาของหลินโม่จุน อาวุธชุดนี้แย่ยิ่งกว่าอาวุธชุดก่อนของกองกำลังรักษาการณ์ชางหนิงเสียอีก
นางไม่รู้ว่าชาวโปรตุเกสไปเอาเกราะพวกนี้มาจากที่ไหนกัน
ซูเจ๋อกลับประเมินราคาของเกราะชุดนี้ด้วยความสนใจมาก เกราะชุดนี้มาจากหลากหลายที่ ตั้งแต่เอเชียตะวันออกเฉียงใต้จนถึงอินเดีย