เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 190 ความสำเร็จไม่จำเป็นต้องเป็นของข้า
ซูเจ๋อและขันทีฮูพร้อมด้วยขันทีเถาเดินทางมายังโรงงานใกล้แม่น้ำหมินเจียงตามคำแนะนำของขันทีเสี่ยวโหยว
ขันทีฮูมองบุตรบุญธรรมของเขาด้วยความสับสนว่าโรงงานแบบนี้ถูกสร้างขึ้นตั้งแต่เมื่อไร?
ขันทีฮูหมกมุ่นอยู่กับการทดลองเคมีที่ซูเจ๋อเขียนให้ในห้องทดลองทุกวันจนไม่ได้สังเกตเห็นโรงงานนี้เลย
ซูเจ๋อยิ้มเล็กน้อย ขณะที่ซูเจ๋อกำลังยุ่งกับการพัฒนากังหันน้ำ ขันทีเสี่ยวโหยวก็มาขอคำปรึกษาว่าสามารถใช้กังหันน้ำเพื่อขับเคลื่อนค้อนหนักสำหรับตีโลหะได้ไหม?
ซูเจ๋อจึงขอให้ช่างใหญ่ของอู่ต่อเรืออย่างช่างใหญ่เซียนจง สร้างโรงงานไฮดรอลิกนี้ในบริเวณต้นน้ำที่ไหลเชี่ยวของแม่น้ำหมินเจียงใกล้กับเหมือง
ขันทีเถามองดูค้อนที่ขับเคลื่อนด้วยกังหันน้ำด้วยความสนใจ แต่ซูเจ๋อพาพวกเขาลงไปในส่วนที่ลึกกว่าของโรงงาน
“ขันทีเสี่ยวโหยว เราสามารถใช้งานได้แล้วหรือยัง?”
ขันทีเสี่ยวโยวพยักหน้า เขาดึงไม้เพื่อเปิดประตูน้ำ และเห็นน้ำเริ่มไหลเข้าสู่ถังไม้ขนาดใหญ่ ถังไม้เชื่อมต่อกับเชือกและค้อนขนาดใหญ่ เมื่อถังน้ำเต็ม ค้อนก็จะถูกยกขึ้นโดยเชือก
เมื่อถังน้ำเกือบเต็ม ขันทีเสี่ยวโหยวก็ตะโกนบอกให้ทุกคนหลบออกไป ก่อนที่ถังไม้จะเปิดและปล่อยน้ำออกมาอย่างรวดเร็ว ทำให้ค้อนขนาดใหญ่หล่นลงมาจากอากาศและตีเข้าใส่ทั่งด้วยแรงอันมหาศาล