เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 188 ปัญหาของเงินตราและกฎหมาย
ซูเจ๋อยกพู่กันและเริ่มเขียนจดหมายตอบกลับถึงฟางรั่วหลาน
“ในช่วงเริ่มต้นของราชวงศ์ ระบบธนบัตรถูกนำมาใช้ และใช้ตั๋วสมบัติเป็นสกุลเงิน โดยห้ามใช้เหรียญทองแดงเป็นส่วนใหญ่ ต่อมาระบบตั๋วสมบัติล่มสลาย ราชสำนักจึงต้องกลับมาใช้ระบบเหรียญเงินอีกครั้ง แต่ระบบเหรียญเงินก็ไม่ถูกใช้งานในหลายพื้นที่ ตัวอย่างเช่น ในฝูเจี้ยนของเรายังคงใช้เหรียญสมัยราชวงศ์ซ่งจนถึงทุกวันนี้”
ซูเจ๋อเขียนต่อไปว่า “แม้ว่าราชสำนักจะไม่ได้นำกฎหมายเงินมาใช้ แต่คลังไท่ชางก็เริ่มสะสมเงินแท่งเป็นบรรณาการแล้ว และพ่อค้าก็ใช้เงินในการชำระหนี้ ดังนั้นสถานการณ์ปัจจุบันในราชวงศ์หมิงก็คือเงินแท่งและเหรียญเงินมีการใช้งานร่วมกัน”
สองประโยคของซูเจ๋ออธิบายสถานะของการใช้สกุลเงินในฝูเจี้ยน
ประชาชนทั่วไปใช้เหรียญทองแดงในการใช้จ่ายในชีวิตประจำวัน และเหรียญเหล่านี้มาจากราชวงศ์ซ่ง
ในขณะที่คนร่ำรวยและพ่อค้าใช้เงินแท่งเป็นหลักในการทำธุรกรรม อีกทั้งการจ่ายบรรณาการชาให้กับราชสำนักก็ถูกเปลี่ยนเป็นเงินแท่ง แม้ว่าทางการจะไม่ยอมรับสถานะของเงินแท่งในฐานะสกุลเงินอย่างเป็นทางการ แต่ในทางปฏิบัติประชาชนและทางการต่างก็ยอมรับสถานะของเงินแท่งอย่างเงียบๆ ว่าเป็นสกุลเงิน
สำหรับทองคำนั้น ในราชวงศ์หมิง มันถูกปฏิบัติในฐานะสินค้าฟุ่มเฟือยเช่นเดียวกับอัญมณีและเครื่องประดับ และไม่ได้ใช้เป็นสกุลเงินในการทำธุรกรรมปกติ