เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 148 ริเริ่มการโจมตี
หลินเซียนหยางตกอยู่ในสภาพลำบากใจ หลังจากพบซูเจ๋อ เขากล่าวว่า
“เจ้าเมืองฟางขอให้ข้ากลับมาชางหนิงเว่ย เพื่อขอให้ชางหนิงเว่ยส่งทหารไปช่วยเหลือซาเสี้ยนที่ถูกปิดล้อม”
ทุกคนในโถงบรรพชนมองมาที่ซูเจ๋อ โดยไม่รู้ตัวทุกคนถือว่าซูเจ๋อเป็นแกนนำหลัก
“เราไปไม่ได้”
ซูเจ๋อแสดงความคิดเห็นอย่างตรงไปตรงมา
ซูเจ๋อกล่าวกับหลินโม่จุนว่า “หัวหน้า เหตุผลที่ราชากวางให้โจรสลัดยกพลขึ้นบกก็เพื่อทำลายการป้องกันของกองทัพในพื้นที่ต่างๆ เรามีทหารในชางหนิงเว่ยเพียงร้อยกว่าคน หากพวกเราถูกเรียกระดมพลจริงๆ เราจะตกเป็นฝ่ายเสียเปรียบ”
ซูเจ๋อกล่าวกับหลินเซียนหยางว่า “พี่เซียนหยาง กลับไปบอกเจ้าเมืองฟางว่าพวกโจรสลัดไม่มีอาวุธล้อมเมือง ซาเสี้ยนแตกต่างจากเจี้ยนหยาง กำแพงเมืองสูงเกินกว่าที่พวกเขาจะโจมตีได้ พวกโจรสลัดก่อเรื่องเพื่อกวนน้ำให้ขุ่นและล้อมโจมตีทหารที่มาเสริม”
เจี้ยนหยางรุ่งเรืองเนื่องจากอุตสาหกรรมการพิมพ์ของตน แต่ก็ถูกโจรสลัดญี่ปุ่นยึดครองหลายครั้งเนื่องจากการเติบโตทางเศรษฐกิจอย่างรวดเร็ว