เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 143 วางแผนจัดทำตำราเรียนระดับประถม
เมื่อถึงเรื่องการจัดหาที่พักให้เด็กที่ถูกลักพาตัวรวมถึงเด็กส่งหนังสือพิมพ์ไร้บ้านตามท้องถนน คนแรกที่ซูเจ๋อนึกถึงคือคุณชายฟาง
นอกจากร้านยาฮุ่ยหมินแล้ว ในราชวงศ์หมิงยังมีสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าเป็นสถาบันสวัสดิการอีกด้วย
“หยางจี้หยวน” ซึ่งคล้ายกับสถานเลี้ยงเด็กและสถานสงเคราะห์สมัยใหม่ เป็นกฎหมายบรรพบุรุษที่ก่อตั้งโดยจูหยวนจาง
แต่ตั้งแต่กลางราชวงศ์หมิงเป็นต้นมา สถานเลี้ยงเด็กกำพร้าเริ่มทรุดโทรมลงเรื่อยๆ และระบบนี้ก็กลายเป็นเพียงชื่อเท่านั้นในหลายพื้นที่
เหตุผลนั้นง่ายมาก การเงินของทางการท้องถิ่นเริ่มฝืดเคือง เมื่อรายได้ลดลง สิ่งแรกที่ถูกตัดคือค่าใช้จ่ายของสถาบันสวัสดิการต่างๆ เช่น ร้านยาฮุ่ยหมินและสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า
ในเขตหนานผิงก็ควรจะมีสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าอยู่ แต่บ้านเพียงไม่กี่หลังก็พังทลายลงไปแล้ว มีเพียงตอนที่ผู้บังคับบัญชามาตรวจสอบเท่านั้นที่พวกเขาจะไปจับเอาคนแก่และเด็กที่อยู่ตามถนนมาอยู่ในนั้นเพื่อให้ดูเหมือนว่ามีคนพักอยู่ หลังจากผู้ตรวจสอบออกไป พวกเขาก็ไล่คนเหล่านั้นออกไป
ในเมื่อ “คุณชายฟาง” ชอบทำเรื่องสวัสดิการนัก งั้นก็สนับสนุนให้นางตั้งสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าขึ้นมาเลย
วิธีนี้จะทำให้เด็กที่ไร้บ้านในเมืองหนานผิงมีที่พักพิงจากลมฝน
ซูเจ๋อตัดสินใจแล้วและนำเด็กพิการจากการถูกทารุณไปยังร้านยาฮุ่ยหมินตอนเช้า