เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 121 ทฤษฎีเชือกรองเท้า การซื้อตำราเรียน
คนที่รีบเร่งมายังชางหนิงเว่ยคือเฉินโม่คุน อาจารย์ใหญ่สำนักหยานผิง และเพื่อนสนิทของเขา ท่านทัวหู หรือเฮ่อเหลียงจวิน
หลังจากที่ทั้งสองเข้ามาในชางหนิงเว่ยแล้ว พวกเขาได้ยินว่าซูเจ๋อกำลังวัดพื้นที่ที่ริมแม่น้ำเจี้ยนซีใกล้ทางเข้าหมู่บ้าน เฮ่อเหลียงจวินที่ร้อนรนก็ดึงเฉินโม่คุนออกจากชางหนิงเว่ยแล้วไปหาซูเจ๋อที่ริมแม่น้ำเจี้ยนซีทันที
ในขณะนั้นหลินเหลียงจุน หัวแครอทน้อยกำลังสั่งการเด็กคนอื่นๆ วัดพื้นที่ นี่คือพื้นที่ใหม่ที่ถูกแปรสภาพจากดินตะกอนที่ขุดออกมาหลังจากขุดลอกแม่น้ำเจี้ยนซี
ตะกอนที่ก้นแม่น้ำมีสารอาหารมากมาย ดังนั้นที่ราบลุ่มน้ำท่วมจึงเป็นแหล่งกำเนิดอารยธรรมมนุษย์มาตั้งแต่อดีต แม่น้ำไนล์ที่ท่วมเป็นประจำเลี้ยงดูชาวอียิปต์โบราณ น้ำท่วมเป็นทั้งการทำลายล้างและการเกิดใหม่ของอารยธรรม
พื้นที่เหล่านี้อยู่ใกล้แม่น้ำ และสามารถกลายเป็นนาข้าวชั้นยอดได้ตราบใดที่ถูกปรับระดับให้เรียบ
ซูเจ๋อให้เด็กๆ ทำการสำรวจพื้นที่และวาดแผนที่โดยละเอียด วัตถุประสงค์อีกอย่างคือการวางแผนและออกแบบระบบชลประทาน
สำหรับเด็กวัยเท่าหัวแครอทน้อย การได้เรียนกลางแจ้งถือเป็นเรื่องที่มีความสุขที่สุด
ตั้งแต่ซูเจ๋อปลุกสกิลคณิตศาสตร์ เขาได้เพิ่มวิชาคณิตศาสตร์เข้าไปในหลักสูตรนอกเหนือจากหลักสูตรการรู้หนังสือเดิม
แน่นอนว่าเด็กเหล่านี้ยังไม่สามารถคำนวณพื้นที่ได้ แต่การให้พวกเขาวัดและวาดแผนที่ก็ไม่มีปัญหา หลินเหลียงจุนสั่งการเด็กๆ ให้ถือสายวัด วัดและบันทึกไปพร้อมกัน