เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 119 ขายหมดเกลี้ยง!
ความวุ่นวายที่เกิดจากโจรสลัดญี่ปุ่นค่อยๆ คลี่คลายลง และความสงบก็กลับคืนสู่หนานผิง อย่างไรก็ตาม โรงเรียนและสำนักศึกษาหยานผิงก็ยังคงปฏิเสธที่จะออกจากโรงเรียนหนานผิง
เหตุผลก็เพราะกองเรือของราชากวางขึ้นฝั่งในทะเลเปิด ทุกคนรู้ดีว่าภาคตะวันออกเฉียงใต้เต็มไปด้วยความวุ่นวาย และการอยู่นอกเมืองเพื่อศึกษาเล่าเรียนจึงเป็นเรื่องอันตรายเกินไป
อย่างไรก็ตาม บรรดาบัณฑิตยังคงไม่สงบ ตั้งแต่การเสียชีวิตของซู่ซื่อเซิง ก็ไม่มีรายงานเกี่ยวกับโจรสลัดเพิ่ม บรรยากาศตึงเครียดในตัวเมืองค่อยๆ ผ่อนคลาย และบัณฑิตเหล่านี้ก็เริ่มออกท่องเที่ยว แต่พวกเขาก็ต้องพาผู้คุ้มกันติดตัวไปด้วย
เฉินโม่คุน ผู้อำนวยการสำนักหยานผิง กำลังพาเฮ่อเหลียงจวิน เพื่อนสนิทของเขาท่องเที่ยวบนภูเขาจิ่วเฟิงทางตะวันออกของเมืองหนานผิง
เฮ่อเหลียงจวินคือท่านทัวหู ท่านทัวหูเป็นชาวฮวาถิง ซงเจียง ในวัยหนุ่ม เขาศึกษากวีนิพนธ์และชื่นชอบงิ้ว ต่อมาเขาได้เป็นนักเรียนทุนและถูกแต่งตั้งเป็นเสมียนในสำนักบัณฑิตฮันหลิน
หลังจากเส้นทางราชการของเขาไม่ราบรื่น เฮ่อเหลียงจวินก็ลาออกจากตำแหน่งและกลับบ้านเกิดเพื่อมุ่งเน้นการศึกษาศิลปะพื้นบ้าน ปัจจุบันเขายังเป็นผู้นำทางวัฒนธรรมของเจียงหนาน
แต่เมื่อปีที่แล้วโจรสลัดบุกเมืองซงเจียง และห้องสมุดของเฮ่อเหลียงจวินก็ถูกเผาโดยโจรสลัด เพื่อหลีกเลี่ยงภัยพิบัติ เขาจึงต้องเดินทางลงใต้จากเมืองซงเจียง