เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 93 ความทุกข์ของสตรี การทอผ้า
“จิ้งเปียว” คือเกียรติบัตรที่ทางการใช้เพื่อยกย่องประชาชน
การยกย่องที่มอบให้กับหญิงสาวธรรมดานั้นส่วนใหญ่จะเป็นการยกย่องสตรีที่มีคุณธรรม
หากหญิงสาวที่มีคุณธรรมสามารถครองตนเป็นหม้ายได้นานถึงยี่สิบปี นางก็อาจจะได้รับการสร้างซุ้มประตูเพื่อยกย่องความเป็นหญิงที่ครองตนบริสุทธิ์
เมื่อซูเจ๋อได้ยินคำว่า “หญิงหม้ายผู้ครองตนบริสุทธิ์” เขารู้สึกขยะแขยงโดยสัญชาตญาณ ในยุคของเขา ซุ้มประตูเหล่านี้เป็นสิ่งที่จะถูกโยนทิ้งลงถังขยะของประวัติศาสตร์
การส่งเสริมการถือครองความบริสุทธิ์ก็เป็นอีกหนึ่งของบรรยากาศอนุรักษ์นิยมที่มากขึ้นในสมัยราชวงศ์หมิง ซึ่งได้รับอิทธิพลจากลัทธิขงจื๊อ
หลังจากที่ซูเจ๋อทำความเคารพนางหลูแล้ว เขาก็พาหลินเซี่ยนหยางไปด้านข้างและถามว่า “พี่สะใภ้ของเจ้ารับแต่หญิงหม้ายเท่านั้นหรือ?”
หลินเซี่ยนหยางตอบว่า “ใช่ หากพวกนางไม่ใช่หญิงหม้าย ครอบครัวของพวกนางก็คงไม่ยอมให้มาทำงาน ถ้าพวกนางทำงานอยู่แต่ในโถงบรรพบุรุษ ครอบครัวของพวกนางคงไม่พูดอะไร”
ชางหนิงเว่ยเป็นหน่วยทหารที่ชายฉกรรจ์หลายคนเสียชีวิตจากสงคราม แน่นอนว่ามีหญิงหม้ายมากมาย
แต่ซูเจ๋อไม่ค่อยได้เดินเยี่ยมชางหนิงเว่ยบ่อยนัก จึงละเลยเรื่องนี้ไป