เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 89 ความโลภในประวัติศาสตร์
หากไม่ใช่เพราะหยานผิงเว่ย แล้วซู่หู่ลักลอบอาวุธและธนูพวกนั้นจากไหน?
ซูเจ๋อสงสัยหยานผิงเว่ยมานานแล้ว และคำพูดของหลินชิงเจี้ยนก็ยิ่งทำให้เขามั่นใจในข้อสงสัยนี้ยิ่งขึ้น
แต่หลังจากได้เยี่ยมชมสำนักดินปืนหยานผิงเว่ยในวันนี้ ซูเจ๋อก็ได้คาดการณ์ขึ้นมาใหม่
สำนักดินปืนของหยานผิงเว่ยผลิตทั้งวันทั้งคืน แต่ก็ไม่น่าจะต้องใช้ดินปืนมากมายถึงขนาดนั้น
สำหรับสถานที่ที่พวกเขาขนย้ายดินปืนไป คำตอบก็ชัดเจน
ดูเหมือนว่าซู่หู่จะชั่วช้าจริงๆ ทั้งที่การบุกรุกของญี่ปุ่นในภาคตะวันออกเฉียงใต้รุนแรงมาก เขากลับยังลักลอบขนดินปืนไปให้โจรสลัดญี่ปุ่นอีกหรือ?
เดิมทีซูเจ๋อเพียงรู้สึกเป็นศัตรูกับซู่หู่ แต่ตอนนี้เขากลับเกิดความคิดที่จะกำจัด
หยานเหมาชิงเดินทางมายังฝูเจี้ยนเพื่อตรวจตรากองทัพ เพียงเพื่อเงินเท่านั้น ซึ่งเดิมทีก็ถือเป็นเรื่องที่ต้องจ่ายเพื่อให้บ้านเมืองสงบสุข
ชางหนิงเว่ยนั้นเป็นเพียงหน่วยรักษาการณ์ระดับไป๋หู่ ซึ่งหมายความว่าสามารถหลีกเลี่ยงภัยพิบัติได้ด้วยการจ่ายเงินเพียงสองร้อยตำลึงเงิน