เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 88 สมเหตุสมผล สมเหตุสมผลยิ่งนัก!
ในหอเหยาเยว่ ซูเจ๋อได้พบกับญาติของหลินชิงไฉ่
ญาติผู้นี้ชื่อหลินชิงเจี้ยน เขาอายุมากกว่าหลินชิงไฉ่ แต่ก็ไม่ได้มีท่าทีเรียบง่ายและมั่นคงเหมือนหลินชิงไฉ่ กลับดูจะเป็นพวกวัตถุนิยมเสียมากกว่า
แต่ก็เป็นเรื่องปกติ หลินชิงไฉ่เล่าว่าญาติผู้นี้ไม่ค่อยมีพรสวรรค์ในการเรียน จึงล้มเลิกการสอบจอหงวนและไปศึกษาวิชาบัญชีแทน เขาผ่านการดิ้นรนในสังคมมาหลายปีแล้ว ย่อมเข้าใจโลกดีกว่าหลินชิงไฉ่
ที่งานเลี้ยง หลังจากดื่มสุราไปสองจอก นายเสมียนคนใหม่ในสำนักบัญชีแห่งอำเภอก็กลายเป็นสหายกับซูเจ๋อและพรรคพวกอย่างรวดเร็ว
เขาดึงซูเจ๋อไปคุยด้วย
“น้องซู เจ้าไม่รู้หรอกว่าที่ว่าการประตูหน้าต่างเยอะแค่ไหน น้ำลึกเหลือเกิน ข้าก็ทำได้แค่ใช้ชีวิตอยู่อย่างเจียมเนื้อเจียมตัว!”
“ข้าอยากรู้ว่างานที่พี่หลินทำเป็นอย่างไร?”
“แน่นอนว่าต้องเป็นงานที่ยาก เหนื่อยและสกปรก! เจ้าซู่หู่ผู้นี้ควบคุมสำนักบัญชีมาหลายปี แม้จะยังไม่ได้เลื่อนตำแหน่ง แต่ก็มีอิทธิพลอย่างมากในที่ว่าการ คนส่วนใหญ่ในสำนักบัญชีถูกแนะนำโดยเขาทั้งสิ้น ข้าที่มาทีหลังก็มีแต่จะถูกกลั่นแกล้ง”
หลินชิงไฉ่และเฉินเฉาหยวนพยักหน้า พวกเขาเองก็เกี่ยวข้องกับขุนนาง ย่อมเข้าใจสถานการณ์ของขุนนางในราชวงศ์หมิงเป็นอย่างดี