เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 84 สถานการณ์ในที่ว่าการ
ต่อมา ซูเจ๋อก็วุ่นอยู่กับการทำน้ำตาลและเกลือจนเหงื่อท่วมตัว ของเหล่านี้จะถูกส่งไปขายในตลาดผีโดยหลินเต๋อชิง ซูเจ๋อใช้สกิล “บัญชี” ประมาณการณ์ ถ้าขายได้ทั้งหมด เขาน่าจะได้เงินสองร้อยตำลึง ซึ่งเพียงพอที่จะซื้อปืนไฟห้าสิบกระบอกและฝ้ายที่เหลือจากจางไห่หู่
เมื่อคิดถึงบันทึกในลำดับวงศ์ตระกูล
“เมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม ผู้ตรวจการเยี่ยมชมกองทหารต่างๆ เสมียนซู่ซื่อเซิ่งกล่าวหาบรรพบุรุษที่เจ็ด และผู้ตรวจการก็สั่งให้บรรพบุรุษที่เจ็ดออกจากตำแหน่งไป๋หู่ชั่วคราว เมื่อกองทหารจ่ายส่วยห้าร้อยตำลึงเงิน และบรรพบุรุษที่เจ็ดจึงได้รับการคืนตำแหน่ง กองทหารจึงเริ่มอ่อนแรงล้า”
การซื้อปืนไฟหลายสิบกระบอกและจัดตั้งหน่วยทหารปืนยาวนั้นใช้ไม่เกินร้อยตำลึงเงิน
แต่ผู้ตรวการอย่างหยานเหมาชิงกลับสามารถรีดไถเงินห้าร้อยตำลึงจากชางหนิงเว่ยได้
ตอนซูเจ๋ออ่านบันทึกนี้ครั้งก่อน เขายังไม่รู้สึกชัดเจน
แต่เมื่อเขาอ่านบันทึกนี้อีกครั้ง ซูเจ๋อก็เข้าใจถึงความชั่วช้าของขุนนางทุจริตอย่างหยานเหมาชิง!
ในขณะที่พรมแดนทางเหนือถูกชาวทาทาร์รุกรานและโจรสลัดญี่ปุ่นก่อความวุ่นวายในตะวันออกเฉียงใต้ แม้กระทั่งเมืองหลวงก็ประสบกับความอดอยากเมื่อปีที่ผ่านมา แต่จักรพรรดิเจียจิงยังคงสร้างพระราชวังและใช้เงิน 150,000 ตำลึงเพื่อซื้อไข่มุกและเครื่องประดับ
เจียจิงเป็นเช่นนี้ และขุนนางทุกระดับก็ทำตาม ประจบสอพลอผู้ใหญ่และกดขี่ผู้น้อย ทั้งราชวงศ์หมิงกำลังวิ่งไปสู่เหวลึก