เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 83 สกิลยิงปืน
เช้าวันต่อมาชางหนิงเว่ยเข้าสู่ภาวะฉุกเฉิน
นอกจากทหารประจำการร้อยนายแล้ว ชายฉกรรจ์อีกร้อยนายที่ซูเจ๋อฝึกไว้เมื่อครั้งก่อนก็ถูกเรียกตัวมารวมด้วยในนามของกองกำลังอาสา
ท่านปู่ได้คัดเลือกชายหนุ่มแข็งแรงอีกร้อยคนและรวมพวกเขาทั้งหมดไว้ที่สนามฝึกซ้อม
ซูเจ๋อที่ยืนอยู่ในสนามฝึกซ้อม สวมชุดเกราะฝ้ายของไป๋หูผู้เฒ่า ถือปืนไฟในมือและกล่าวกับทุกคนว่า “ทุกคนดูการเคลื่อนไหวของข้า หลังจากที่ข้าสาธิตเสร็จแล้ว จัดเป็นกลุ่มยี่สิบคน และแต่ละคนจะยิงเป้าสามนัด”
[พบสนามยิงปืน ท่านสามารถเรียนรู้สกิล “ยิงปืน” ได้ ท่านต้องการเรียนรู้หรือไม่?]
“เรียน!”
ซูเจ๋อดีใจมาก แม้ว่าเขาจะเข้าใจวิธีการยิงปืนไฟแล้ว แต่เมื่อเขาได้เรียนรู้สกิลแล้ว ท่าทางการยิงก็จะเป็นมาตรฐานขึ้นอีก!
และยิงปืนเป็นสกิลที่ใช้งานได้จริง! เป็นอีกสกิลที่ฝึกฝนได้!
อย่างที่คาด ความรู้เกี่ยวกับการยิงปืนไฟเข้าสู่สมองของซูเจ๋อ ซึ่งมันดีกว่าวิธีที่เขาคิดขึ้นเองมาก