บทที่ 157 ได้ใจจนตัวลอย

บทที่ 157 ได้ใจจนตัวลอย

หลินเสี่ยวหู่ถือกุญแจรถ มือสั่นเล็กน้อยเพราะตื่นเต้น

เขาสูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วกดปุ่มปลดล็อก

เสียงดังติ๊ดๆ 2 ครั้ง ไฟหน้าของเอสามสีขาวกะพริบวาบ ราวกับกำลังตอบรับเจ้าของคนใหม่

“พี่อี้! เร็วเข้า! ขึ้นมาเร็ว!”

พอเข้าไปนั่งที่นั่งคนขับ หลินเสี่ยวหู่ก็เสียบกุญแจแล้วบิดอย่างแรง เครื่องยนต์ส่งเสียงคำรามต่ำๆ อย่างราบรื่นขณะติดเครื่อง

แผงหน้าปัดสว่างขึ้นทันที แสงสีฟ้าอมม่วงสะท้อนบนใบหน้าที่แดงก่ำด้วยความตื่นเต้นของเขา

เขาอดใจไม่ไหว รีบเรียกหลินอี้ที่ยังยืนอยู่นอกรถ

หลินอี้เห็นท่าทางของเขาแล้วอดหัวเราะไม่ได้ จึงเดินอ้อมไปทางฝั่งผู้โดยสาร ดึงประตูเปิดแล้วนั่งลง

ภายในรถมีกลิ่นน้ำยาทำความสะอาดหนังจางๆ ผสมกับกลิ่นเฉพาะตัวของรถเก่า แต่ก็ไม่ได้เหม็น