กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Round3_Novel
บทที่ 148 การแก้แค้นของเอ้อร์หมาจื่อ
สมคำร่ำลือ ตอนที่หลินอี้กับพวกกำลังโกรธจนแทบระเบิดใส่ผืนทะเลอันว่างเปล่าและกองอวนขาดเชือกบนดาดฟ้า
ห่างออกไปหลายไมล์ทะเล ในทะเลบริเวณหนึ่งซึ่งค่อนข้างเงียบสงบและมีโขดหินกระจายอยู่รายรอบ เรือสำปั้นเล็กกำลังลอยขึ้นลงเบาๆ ตามคลื่น
เสียงหัวเราะอย่างไม่ยำเกรงและเปี่ยมไปด้วยความสะใจดังมาจากบนเรือไม่ขาดสาย
“ฮ่าๆๆ! สะใจ! แม่งสะใจจริงๆ!”
เจ้าของเสียงหัวเราะก็คือเอ้อร์หมาจื่อ ชายที่ใบหน้าเต็มไปด้วยหลุมบ่อและแผ่กลิ่นอายอันธพาลออกมาทั่วตัว
เขาถือเหล้าขาวราคาถูกที่เหลืออยู่ครึ่งขวด ก่อนยกขึ้นกระดกอึกใหญ่แล้วเช็ดปาก ใบหน้ามันวาวเพราะฤทธิ์เหล้าและความตื่นเต้น