บทที่ 144 หอยมือเสือยักษ์

บทที่ 144 หอยมือเสือยักษ์

เวลาไหลผ่านไปอย่างรวดเร็ว พริบตาเดียวหลินเจี้ยนเซิงก็ทำงานอยู่ใต้น้ำมาพักใหญ่แล้ว

เขาเก็บปลิงทะเลขึ้นมาได้ไม่น้อย นับว่าได้ผลเก็บเกี่ยวมากทีเดียว

แต่เมื่อเขาลอยขึ้นมาบนผิวน้ำอีกครั้ง แล้วยื่นถุงปลิงทะเลหนักอึ้งให้คนบนเรือ ทั้งตัวก็หอบจนอกกระเพื่อมแรง ลมหายใจทั้งหนักทั้งถี่ แม้จะมองผ่านหน้ากากดำน้ำก็ยังเห็นใบหน้าแดงก่ำของเขาได้ชัด

แม้อุปกรณ์ดำน้ำจะช่วยผ่อนแรงได้มากจริงๆ แต่ถึงอย่างไรอายุก็ไม่ใช่น้อยแล้ว การทำงานใต้น้ำอย่างหนักเป็นเวลานานทำให้เขาเหนื่อยแทบขาดใจ

เขาถอดหน้ากากดำน้ำ เกาะขอบเรือไว้ แล้วสูดลมหายใจเอาลมทะเลที่มีกลิ่นเค็มคาวเข้าไปลึกๆ หลายครั้ง อกกระเพื่อมอยู่พักใหญ่กว่าจะรู้สึกว่าหายเหนื่อยขึ้นมาบ้าง