บทที่ 123 สัตว์ทะเลที่ใครๆ ก็อยากได้

บทที่ 123 สัตว์ทะเลที่ใครๆ ก็อยากได้

หลินเจี้ยนเซิงยืนอยู่หัวเรือ ใบหน้าเปื้อนรอยยิ้มภูมิใจ ก่อนตะโกนตอบเสียงดังว่า “เถ้าแก่ทุกท่าน ใจเย็นก่อนครับ ของมีเยอะพอแน่ เป็นของสดชั้นดีที่เพิ่งขึ้นจากทะเลทั้งนั้น! รอขนลงมาแล้วค่อยดูของกัน ราคาไว้คุยกันได้ครับ!”

“เอ๊ะ พี่อี้ ไม่ได้นัดเถ้าแก่อู๋ไว้เหรอ วันนี้ทำไมไม่เห็นเขามาเลย?”

พอเห็นพ่อค้าปลาพากันเข้ามาถามราคา แต่กลับไม่เห็นอู๋เสี่ยนหลง หลินเสี่ยวหู่ก็รู้สึกแปลกใจอยู่บ้าง

ก่อนหน้านี้ทุกครั้งที่พวกเขาจับปลาได้ ก็มักขายให้อู๋เสี่ยนหลงก่อนเสมอ แต่วันนี้เขากลับไม่มา

“ตอนเรือกำลังกลับ ฉันโทรหาเขาแล้ว บอกว่าวันนี้เปิดฤดูประมง พวกเราจับปลาได้เยอะ ให้เขามาดู มีของดีไม่น้อย”