บทที่ 122 ท่าเรือแสนคึกคัก

บทที่ 122 ท่าเรือแสนคึกคัก

เรืออี้หู่ฝ่าคลื่นมุ่งหน้าไปยังท่าเรือประจำเมืองด้วยความเร็วเต็มกำลัง

ภายในห้องโดยสารบนเรือ สัตว์น้ำที่แช่เย็นกองพะเนิน ส่งกลิ่นคาวทะเลเข้มข้นปะปนกับไอเย็นจากน้ำแข็งบด

บนดาดฟ้า กุ้งมังกรกับปูในกะละมังใบใหญ่และกล่องเก็บความเย็นหลายใบต่างชูกรงเล็บแกว่งไปมาอย่างแข็งขัน ดูมีชีวิตชีวาเต็มที่

แม้หลินอี้ หลินเสี่ยวหู่ หลินเจี้ยนเซิง และหลินเจี้ยนกั๋วจะทำงานกันมาหลายชั่วโมงจนสีหน้าเต็มไปด้วยความเหนื่อยล้า

แต่เมื่อเห็นผลจับเต็มลำเรือ มุมปากของทุกคนก็อดยกขึ้นไม่ได้ ต่างเผยรอยยิ้มยินดีออกมา

“พ่อว่าเรือเที่ยวนี้จะขายได้สักเท่าไร?”

หลินอี้มองดูของที่จับมาได้เต็มห้องเรือ อดถามไม่ได้