ตอนที่ 227 ได้ใจอะไรนักหนา

ตอนที่ 227 ได้ใจอะไรนักหนา

ไม่ต้องพูดถึงเรื่องอื่น เพียงเพราะแม่หนูอวี้จูบอกว่าจะเลี้ยงดูเขายามแก่ โหวหมิงก็ปลื้มใจจนแทบจะทนไม่ไหว

นี่อย่างไรเล่า ทันทีที่มู่อวี้จูมาถึงโรงงาน เขาก็ออกจากโรงงานไปโอ้อวดทั่วทั้งหมู่บ้าน

“อะไรนะ แม่หนูอวี้จูพูดเช่นนั้นจริงหรือ หัวหน้าหมู่บ้าน ท่านช่างโชคดีเสียจริง~”

“ก็ใช่น่ะสิ ผู้ใดบ้างไม่รู้ว่าอวี้จูของพวกเรามีความสามารถ นางเป็นคนพูดคำไหนคำนั้น~”

ชาวบ้านที่เดินผ่านไปมาต่างพากันยินดี มีเพียงอู๋ซิ่วซิ่วที่ปิดประตูเรือนดัง “ปัง” คิดเสียว่าไม่เห็นก็ไม่หงุดหงิด

จะภูมิใจอะไรนักหนา ยังจะเลี้ยงดูยามแก่อีก

ช่างพูดจาสวยหรูเสียจริง หาเงินได้มากมายถึงเพียงนั้น ก็ไม่เห็นจะแบ่งให้คนในหมู่บ้านบ้าง

พอนึกถึงตอนกลางดึกที่ฉีเหิงหลับแล้วละเมอเรียกแต่ชื่อแม่หนูสารเลวนั่น นางก็โกรธจนเขี้ยวฟันคันยุบยิบ