ตอนที่ 226 คนเราต้องเติบโต

ตอนที่ 226 คนเราต้องเติบโต

เยี่ยนทิงหลานขบกรามแน่น มือที่ซ่อนอยู่ในแขนเสื้อกำหมัดแน่น ทว่ายังคงไม่ยอมเหลือบมองนางแม้สักแวบ

มู่อวี้จูทนเห็นเช่นนั้นไม่ไหว จึงก้าวเข้าไปดึงนางออกมาแล้วเกลี้ยกล่อมเสียงเบา “เซิงเซิง พี่ชายทิงหลานจากบ้านมานานแล้ว ถึงเวลาต้องกลับไปเสียที”

“ข้ารู้ ข้ารู้ทุกอย่าง!” มู่เซิงเซิงโผกอดมู่อวี้จู ร้องไห้จนหัวไหล่สั่นสะท้าน “แต่เซิงเซิงตัดใจจากพี่ชายทิงหลานไม่ได้.....”

เยี่ยนทิงหลานที่อยู่ในรถม้าเร่งเร้า “นายกองร้อยมู่ ออกเดินทางได้”

“ขอรับ”

มู่ซานโจวขานรับ มองครอบครัวแวบหนึ่ง ก่อนโบกแส้ควบม้าจากไป

“พี่ชายทิงหลาน!”

“พี่ชายทิงหลาน!”

รถม้าควบทะยานจากไป มู่เซิงเซิงวิ่งไล่ตามพลางร้องไห้พลางตะโกน “พี่ชายทิงหลาน อย่าลืมกลับมาเยี่ยมเซิงเซิงเล่า....”