กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
ตอนที่ 117 สินค้าหรูหรา
เยี่ยนทิงหลานพยักหน้าอย่างเศร้าสร้อย “พระมารดาของข้า...แม่ของข้าก็เคยมีปิ่นปักผมเช่นนี้มาก่อน”
น่าเสียดายที่พระมารดา เมื่อเสด็จพ่อสิ้นพระชนม์ ก็ใช้ผ้าขาวเส้นหนึ่งผูกคอตามเสด็จไป
ในขณะที่เขากำลังเศร้าหมองอยู่ในใจ มู่อวี้จูก็หยิบปิ่นปักผมนั้นลงมาวางบนมือเขา ตบไหล่เขาเบา ๆ และปลอบอย่างอ่อนโยน
“การเห็นของแล้วคิดถึงคน บางครั้งก็เป็นวิธีระบายความคิดถึงวิธีหนึ่ง มาอยู่กับพี่สาวมู่แล้ว เจ้าจะมีอารมณ์ใดก็ได้ คิดถึงคนในครอบครัวไม่ใช่เรื่องเสียหน้า เมื่อถึงเวลา พี่สาวมู่จะส่งเจ้ากลับบ้านแน่นอน”
“ใช่แล้ว พี่ชายทิงหลาน!”
มู่เซิงเซิงก็จับมือเขา ดวงตามีน้ำตาคลอ น้ำเสียงเต็มไปด้วยความแน่วแน่