กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
ตอนที่ 116 ง่ายดายราวพลิกฝ่ามือ
พั่งต้าฮวาพยักหน้า ยิ้มเยาะตัวเองเบา ๆ
“ข้าก็มีเพียงฝีมือทำเครื่องประดับที่ได้มาจากพ่อเท่านั้น เสียดายที่ร้านค้าขายไม่ดี ไม่มีเงินซื้อวัตถุดิบหินชั้นดี”
แต่ก่อนโชคดีที่จูเหนียงไม่ใช่คนมีพรสวรรค์ด้านทำเครื่องประดับ ร้านค้านี้จึงยังพอประคองไปได้
“หยกไม่ค่อยสุกใสจริง ๆ เนื้อหินค่อนข้างแย่ แต่ฝีมือประณีตยอดเยี่ยม”
มู่อวี้จูรับคำอยู่ปาก แต่สายตากลับไปหยุดอยู่ที่หนังด้านหนา ๆ บนมือของพั่งต้าฮวา
สิ่งที่นางขาดน้อยที่สุดก็คือหินดิบ ในมิติมีอยู่มากมาย
สิ่งที่นางขาดคือช่างฝีมือโบราณสำหรับทำชุดเครื่องประดับ
เดิมทีกำลังกลุ้มใจว่าจะเอาหินดิบไปทำเงินอย่างไร