เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 306 ไม่เอาก็ไม่เป็นไร
ในเวลาเดียวกัน บนท้องฟ้าสูงห่างออกไปหลายหมื่นลี้ นกกระเรียนดำยักษ์ตัวหนึ่งอ้าปากส่งเสียงร้องแหลมคม พร้อมพ่นวงคลื่นที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่าออกมาทีละวง ๆ หอบหุ้มเปลวเพลิงดำม้วนตลบพุ่งตรงไปยังนกไฟสีเงินรูปร่างใหญ่โตไม่แพ้กันซึ่งอยู่ห่างออกไปกว่าพันจั้งเบื้องหน้า
จากนั้นหัวของมันก็หันกลับ มองไปยังทิศทางที่ดวงสุริยะโลหิตระเบิดแตกสลายแต่ไกลด้วยใจที่ยังหวาดผวา และแอบโล่งใจขึ้นมาในใจ
ต้องขอบคุณที่ก่อนหน้านี้ถูกนกไฟสีเงินไล่ต้อนจนต้องถอยห่างจากที่นั่นไปก่อน ไม่อย่างนั้นหากถูกแรงระเบิดของดวงสุริยะโลหิตนั้นกระทบแม้เพียงเล็กน้อย เกรงว่าคงได้ซวยจนรับมือไม่ไหวเป็นแน่
นกไฟเปลวเงินเผชิญกับเปลวเพลิงดำที่ม้วนตลบพุ่งมาอย่างดุเดือด ก็สะบัดปีกทั้งสองข้างอย่างแรง
เสียงระเบิดดังสนั่นขึ้นทันที!
แสงเงินกลุ่มแล้วกลุ่มเล่าม้วนพวยพุ่งออกจากปีกทั้งสองข้างของมัน แล้วแตกกระจายออกทีละกลุ่ม ๆ กลายเป็นเปลวไฟเงินที่ม้วนตลบ จัดการเปลวเพลิงดำที่พุ่งเข้าประชิดจนกระจัดกระจายแตกสลายในพริบตา
ส่วนลึกในดวงตาของนกกระเรียนดำแวบความหวาดระแวงขึ้นมาแวบหนึ่ง แต่ในปากกลับเอ่ยออกมาอย่างเยาะเย้ยไม่น้อยว่า