เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 240 การหารือของเซียนทอง
วันหนึ่งในอีกหลายปีต่อมา
ณ ที่แห่งหนึ่งในสำนักจู้หลง บนยอดเขาสูงหมื่นจั้งที่ถูกม่านเมฆหมอกโอบล้อม มีตำหนักโอ่อ่าตระการตาหลังหนึ่งตั้งตระหง่านอยู่
ตัวตำหนักสูงตระหง่าน ภายในกว้างขวางปลอดโปร่ง เสาต้นมหึมาแปดต้นตั้งตระหง่านค้ำยันเพดานทรงโค้ง บนเสาทุกต้นสลักลวดลายมังกรยักษ์ในท่วงท่าต่างกัน บ้างแหงนหน้าคำรามสู่ฟ้า บ้างเหาะเหินทะยานเมฆา บ้างเบิกตาถมึงทึงต่อสู้ดุเดือด
ภาพสลักแต่ละรูปล้วนมีชีวิตชีวา สมจริงอย่างยิ่ง คล้ายกับว่าเพียงสะกิดเบา ๆ ก็จะฟื้นคืนชีพขึ้นมาได้ในทันใด
เบื้องบนของตำหนักแขวนป้ายอักษรขนาดใหญ่ไว้ แผ่นป้ายจารึกอักษรตัวโตสามคำว่า ‘ตำหนักเทพมังกร’
ใต้แผ่นป้ายนั้น มีรูปสลักขนาดมหึมาตั้งตระหง่านอยู่ เป็นมังกรยักษ์แหงนหน้าคำรามสู่ฟ้าเช่นเดียวกัน
หากจะกล่าวว่าภาพสลักมังกรยักษ์บนเสาทั้งแปดต้นนั้นประณีตบรรจงและสมจริง รูปสลักมังกรยักษ์ตัวนี้กลับหยาบกว่ามากนัก ทั้งดูทึบไร้ความวิจิตร ถึงขั้นที่เกล็ดจำนวนมากบนลำตัวมิได้ถูกสลักออกมา ราวกับเป็นผลงานของคนนอกวงการที่เพิ่งหัดสลักเสลา
ทว่ารูปสลักนี้แม้จะหยาบกร้าน กลับแฝงกลิ่นอายสง่างามล้ำลึกที่ยากจะบรรยาย ดวงตาอันเลือนรางของมังกรยักษ์คล้ายมีม่านตาทรงกลดซ้อนอยู่อีกชั้น กำลังทอดมองมดปลวกในแดนมนุษย์จากที่สูง ดั่งเป็นเทพมังกรผู้สถิตอยู่เหนือทุกสรรพสิ่ง