เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 198 โชคหล่นทับ
เวลาผ่านไปชั่วพริบตา ไม่กี่วันก็ล่วงเลย
ทางทิศตะวันออกของสำนักจู้หลงมีหุบเขาหิมะอันเงียบสงบแห่งหนึ่ง เนื่องจากอยู่ใกล้กับป่าหลอมหิมะซึ่งเป็นสถานที่ทดสอบของสำนัก จึงแทบไร้ร่องรอยผู้คนมาเยือนโดยตลอด
ภายในหุบเขามีต้นสนหิมะสูงนับร้อยจั้งขึ้นอยู่มากมาย ยามใดที่หิมะโปรยปรายลงมา ก็จะถูกหิมะหนาทึบปกคลุมจนมิดชิด มองจากระยะไกลประหนึ่งเจดีย์หิมะขาวบริสุทธิ์เกลี้ยงเกลาเรียงรายเป็นทิวแถว
ยามนี้ภายในหุบเขาหิมะ มีเสียงอัสนีคำรามลั่นดัง “ครืน ๆ” ขึ้นเป็นระยะ ปะปนด้วยเสียงกิ่งก้านต้นไม้หักสะบั้นแตกละเอียด
สองฟากฝั่งของหุบเขาถูกเสียงดังกึกก้องสั่นสะเทือน ส่งผลให้หิมะน้ำแข็งที่ทับถมอยู่บนลาดเขามาเนิ่นนานกี่ปีก็สุดรู้ พากันถล่มเลื่อนไหลทะลักเข้าสู่ใจกลางหุบเขา โหมซัดสาดเข้าใส่กัน จนในที่สุดก็รวมตัวเป็นกระแสหิมะถล่มอันเกรี้ยวกราดไพศาล ไหลทะลักมุ่งหน้าออกไปนอกหุบเขา
เนื่องจากปริมาณหิมะมีมากเกินไป ก้อนหิมะที่ทับถมซ้อนชั้นกันอย่างไม่ขาดสายจึงถูกผลักดันออกไปจนถึงนอกหุบเขา เสียงครืนครั่นจึงค่อย ๆ ซาลง ทว่าในอากาศยังคงมีละอองหิมะระยิบระยับโปรยปรายลงมาราวกับม่านหมอก