เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 197 คัมภีร์ธรรมจักรสัจวาจา
ภายในห้องโถงใหญ่อันสลัวราง โซ่เหล็กสีดำอมเขียวทอดระเกะระกะเกลื่อนเต็มพื้น ท่ามกลางแสงไฟสีเขียวหม่นสาดส่อง สะท้อนประกายเยือกเย็นชวนขนลุก
บนเก้าอี้ใหญ่สีดำสนิทกลางโถง ชายร่างผอมแห้งในเสื้อคลุมตัวใหญ่สีขาวบริสุทธิ์นั่งโน้มตัวไปข้างหน้าเล็กน้อย ใบหน้าคล้ำม่วงอมดำตกอยู่ในเงามืดของเปลวไฟพอดิบพอดี จนมองสีหน้าไม่ออก
ในจังหวะนั้นเอง เสียงเปิดประตูดังทึบหนักพลันแว่วขึ้น
ประตูหินหนาหนักสองบานของโถงใหญ่ถูกผลักเปิดจากด้านนอกเข้าสู่ด้านใน เสียงพายุทรายม้วนตลบดั่งเสียงฟ้าร้องคำรามดังแทรกจากภายนอกเข้ามา
ตรงทางเข้าโถงใหญ่ที่เปิดกว้าง มีร่างสูงใหญ่กำยำร่างหนึ่งยืนตระหง่านอยู่
ร่างนั้นสูงเกือบหนึ่งจั้ง ใบหน้ากร้านแดดสีเหลืองไหม้ หน้าเหลี่ยมปากกว้าง บนศีรษะสวมแถบทองแดงโบราณคาดหน้าผาก สวมเสื้อคลุมยาวสีเหลืองเข้มคล้ายผ้าคลุม บนตัวเต็มไปด้วยเม็ดทรายสีเหลือง ดูราวกับเพิ่งฝ่าพายุทรายด้านนอกเข้ามาหมาด ๆ
เมื่อเขาก้าวช้า ๆ เข้ามาในโถง ประตูทั้งสองบานก็ปิดสนิทลงอย่างหนักหน่วงอีกครั้ง ขวางกั้นเสียงอึกทึกวุ่นวายทั้งหมดไว้ภายนอก