เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 172 สะสางให้สิ้นเรื่อง
“น่าเสียดายจริง”
หานลี่มองไปยังทิศทางที่ฟางผานหลบหนีไป ไม่นานก็ละสายตากลับมา
อีกฝ่ายผ่านศึกนี้มาก็ได้รับบาดเจ็บสาหัสเช่นกัน แม้จะยังไม่ยอมรามือจากตน แต่อย่างน้อยในระยะเวลาอันสั้นนี้คงใจมีแต่แรงไม่พอแล้วกระมัง
เขาคิดพลางเหลือบมองสัตว์ประหลาดหมึกยักษ์ที่กำลังเดือดดาลคลุ้มคลั่งแวบหนึ่ง ร่างพลันแปรเปลี่ยนเป็นเงาสลัวรางสายหนึ่ง เคลื่อนที่เลียบก้นทะเลมุ่งหน้าไปแดนไกล
เขารวดเดียวมุ่งหน้าใต้ทะเลไปหลายหมื่นลี้ เมื่อแน่ใจว่าสัตว์ประหลาดหมึกยักษ์ตัวนั้นไม่ได้สังเกตเห็นตน จึงค่อยพุ่งพรวดขึ้นสู่ผิวน้ำ ร่างลอยอยู่กลางอากาศ สองมือประสานผนึกคาถาฉับพลัน
ครืน!
ประกายสายฟ้าสีเงินนับไม่ถ้วนผุดปรากฏขึ้น กลายเป็นค่ายกลสายฟ้าแห่งหนึ่ง
สิ้นเสียงฟ้าผ่ากึกก้อง ร่างของเขาก็อันตรธานหายไปอย่างไร้ร่องรอย ชั่วขณะถัดมาก็ไปปรากฏตัวอยู่ไกลออกไปหลายหมื่นลี้
เขาไม่หยุดพักแม้แต่น้อย ร่ายค่ายกลสายฟ้าขึ้นอีกคราในทันที ส่งร่างต่อเนื่องไปในทิศทางหนึ่งอีกหลายหมื่นลี้