เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 102 มาสาย
“หากเป็นเช่นนั้นได้ก็ดียิ่ง... อันที่จริง สมาชิกของพันธมิตรอู๋ฉางต่างจำหน้ากากไม่จำคนกันทั้งนั้น... ต่อให้รู้ชัดว่าคนใต้หน้ากากเปลี่ยนตัวไปแล้ว ขอเพียงหน้ากากไม่ถูกทำลาย ก็ยังคงยอมรับฐานะของผู้สืบทอดโดยปริยาย... อีกทั้ง... ด้วยความที่พันธมิตรมีกฎเหล็กห้ามเปิดเผยตัวตนแก่กัน... การสับเปลี่ยนคนจึงยิ่งยากที่ใครจะล่วงรู้...” วิญญาณลั่วเหมิงเอ่ยพร้อมรอยยิ้ม ทว่าสุ้มเสียงกลับขาด ๆ หาย ๆ ดูอ่อนแรงลงอย่างเห็นได้ชัด
พลันเห็นไอมลทินสีดำสายหนึ่งที่เบาบางยิ่ง ไหลรินออกมาจากหัวไหล่ของเขาอย่างช้า ๆ แล้วพลิ้วไหวไปมากลางอากาศประหนึ่งสาหร่ายในสายน้ำ
“สหายหลิ่ว เศษเสี้ยววิญญาณของข้าคงจะฝืน... ฝืนทนต่อไปไม่ไหวแล้ว หากท่านยังมีคำถามใด... ก็รีบถามมาเถิด...” ร่างเงาสีดำเอี้ยวคอเหลือบมองหมอกสีดำที่หัวไหล่ตน พลางยิ้มขื่นแล้วกล่าว
สิ้นเสียงของเขา ที่ท่อนขาก็เริ่มมีไอสีดำสายหนึ่งระเหยลอยออกมาเช่นกัน
“ข้าไม่มีสิ่งใดจะถามแล้ว หากเจ้ายังมีสิ่งใดคั่งค้างใจก็จงเอ่ยมาเถิด สิ่งใดที่พอจะช่วยได้ ข้าย่อมไม่บอกปัด” หานลี่มองดูวิญญาณลั่วเหมิงแล้วส่ายหน้ากล่าว