เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 101 พันธมิตรอู๋ฉาง
“สหายเต๋าอย่าเพิ่งมีโทสะเลย อันที่จริงเรื่องที่ท่านเอ่ยถึงก่อนหน้านี้...รายละเอียดเป็นมาอย่างไร ตัวข้าเองก็ไม่กระจ่างนัก... ข้าจำได้เพียงว่าตอนนั้นอาการบาดเจ็บสาหัสกำเริบขึ้นมา หลังจากทิ้งคำสั่งเสียไว้ได้ไม่นาน สติก็ดับวูบไปไม่รับรู้อะไรอีก... จนกระทั่งไม่กี่วันก่อน จิตสำนึกถึงได้ตื่นขึ้นมากะทันหัน จึงค่อยพบว่าตนเองตกตายไปเสียแล้ว ซ้ำยังกลายสภาพเป็นเพียงวิญญาณยินเศษเสี้ยวนี้ที่สถิตอยู่ภายในดอกกำเนิดวิญญาณ...” วิญญาณยินของลั่วเหมิงสั่นสะท้านเล็กน้อยเมื่อเผชิญกับการตวาดถามของหานลี่ ก่อนจะทอดถอนใจพลางกล่าวออกมา
“ในเมื่อเจ้าฟื้นขึ้นมาตั้งแต่หลายวันก่อน เหตุใดจึงไม่ปรากฏตัว ยังจะหลบ ๆ ซ่อน ๆ อยู่ในดอกกำเนิดวิญญาณนี้ทำไม?” สีหน้าของหานลี่ไม่เปลี่ยนไปแม้แต่น้อย พลางเอ่ยถามต่อ
“เรื่องนี้... ประการแรกเป็นเพราะกลิ่นอายสายนี้ของข้าอ่อนแรงยิ่งนัก เดิมทีก็คงอยู่ได้ไม่นานอยู่แล้ว หากออกจากดอกกำเนิดวิญญาณไปก็อาจสลายหายไปในพริบตา ประการที่สองก็เพราะ... ข้าค่อนข้างหวาดเกรงการมีอยู่ของสหายเต๋าหลิ่วอยู่บ้าง” วิญญาณยินของลั่วเหมิงกล่าวอย่างลังเลเล็กน้อย
“เจ้ารู้จักข้าด้วยหรือ?” หานลี่ได้ยินดังนั้น คิ้วก็ขมวดมุ่นเข้าหากันเล็กน้อย