เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ฉันขับหุ่นรบตัวนั้นได้... ฉันจะทำได้ดีกว่าคนขับคนนั้นแน่นอน! ฉันสามารถดึงพลังทั้งหมดของมันออกมาใช้ได้!”
ความคิดและความเชื่อมั่นที่ผุดขึ้นมาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ยนี้แผ่ซ่านไปทั่วสมองของลู่หมิงอย่างรวดเร็ว จนเขาอดไม่ได้ที่จะสะบัดศีรษะแรง ๆ เพื่อขับไล่ความคิดที่ไม่เข้าท่าเช่นนี้ออกไป
“ตั้งสมาธิ ใจเย็นไว้” ลู่หมิงบังคับตัวเองให้สลัดความคิดฟุ้งซ่านทิ้งไป
ยังไม่ทันสิ้นเสียง จากเงามืดของอาคารทั้งสองฝั่ง ทั้งตามหน้าต่างและมุมอับต่าง ๆ สัตว์ประหลาดลูกผสมอย่างน้อยสิบกว่าตัวก็ส่งเสียงคำราม ก่อนพุ่งทะยานออกมาจากความมืด
เสียงร้องคร่ำครวญของร่างแม่เรียกเหล่าร่างลูกจำนวนมหาศาลให้มารวมตัวกัน พวกมันพุ่งเข้าโจมตีขบวนรถอย่างบ้าคลั่ง
ปืนกลบนรถหุ้มเกราะเปิดฉากยิงตอบโต้ทันที ปืนใหญ่อัตโนมัติบนหลังคารถขนส่งขนาดใหญ่ก็ส่งเสียงคำรามกึกก้องเช่นกัน เพียงชั่วพริบตา สัตว์ประหลาดเหล่านั้นก็ถูกยิงจนแหลกเป็นชิ้น ๆ
ในเวลาเดียวกัน สัตว์ประหลาดหลายตัวที่มีความยาวสี่ถึงห้าเมตร รูปร่างคล้ายแมงมุมยักษ์ มีแขนขาสีดำเรียวยาวระเกะระกะงอกออกมาถึงเจ็ดแปดข้าง ก็เริ่มไต่ลงมาจากผนังอาคาร ก่อนมุ่งหน้าตรงเข้าหาขบวนรถเช่นกัน
นอกจากนี้ ยังมีสัตว์ประหลาดอีกหลายตัวที่มีร่างกายเป็นนกแต่มีศีรษะเป็นมนุษย์ โฉบพุ่งลงมาจากท้องฟ้า พร้อมส่งเสียงร้องประหลาดขณะตรงเข้าหาขบวนรถ
อำนาจการยิงประจำขบวนรถนั้นรุนแรงมาก แต่เมื่อถูกโจมตีจากหลายทิศทางพร้อมกัน ก็เริ่มรับมือไม่ไหว