เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ตูม! ตู้ม!!”
เสียงกึกก้องสะเทือนไปทั่วทั้งถนน
เสียงนั้นไม่ได้มาจากเมคายักษ์กับสัตว์ประหลาดที่บิดเรือนร่างต่อสู้กันอยู่เท่านั้น แต่ยังมาจากอาคารริมถนนซึ่งเพิ่งถูกรถขนส่งหนักพุ่งชนจนโครงสร้างค้ำยันเสียหายด้วย
วินาทีนี้ ลู่หมิงไม่ต่างจากทหารทุกคนข้างกาย ทุกคนลืมไปแล้วว่าควรออกห่างจากทางออกรถขนส่งเพื่อหาที่กำบัง กลับพากันมองภาพอันสะเทือนใจเบื้องหน้าอย่างเหม่อลอย
ท่ามกลางเสียงอาคารถล่มครืนและฝุ่นผงจากอิฐหินที่ร่วงหล่น ยักษ์เหล็กมหึมากำลังปลุกปล้ำกับสัตว์ร้ายเลือดเนื้อที่ตัวใหญ่ไม่แพ้กัน
ร่างของเมคาตนนั้นสูงใหญ่เหลือเกิน เมื่อมีสัตว์ร้ายเป็นฉากขับเน้น มันถึงกับดูราวกับเปล่งรัศมีแห่งแก่นแท้เทพบางอย่าง บนเกราะสีแดงสลับน้ำเงินมีแผ่นเกราะเสริมโครงค้ำซ้อนเหลื่อมเป็นชั้น ๆ ทำให้มันดูคล้ายนักรบสูงสิบเมตร
ในชีวิตก่อน ลู่หมิงไม่ใช่คนไร้ประสบการณ์ เขาเคยเห็นฉากหุ่นยนต์ยักษ์ต่อสู้กันในภาพยนตร์และละครสารพัดเรื่อง