กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
วันที่ 19 มีนาคม 2012 วันจันทร์ อากาศแจ่มใส
ผมมักจะชอบไปเดินเล่นบนถนนในเมืองเล็กอันเงียบสงัดในตอนเย็นยามที่ดวงอาทิตย์ยังไม่ตะวันลับเขา
เพราะในเวลานี้ ผู้คนต่างสิ้นสุดการทำงานอันวุ่นวายมาตลอดหนึ่งวัน บนเส้นทางกลับบ้าน รอยยิ้มบนใบหน้าของพวกเขาดูงดงามเหลือเกินเสมอ
ระหว่างเดินเล่นวันนี้ ผมได้เจอกับจิม
เขาบอกผมอย่างดีใจมากว่า เขาขอแต่งงานสำเร็จแล้ว และหกเดือนต่อมาก็จะจัดงานแต่งงาน
ผมรู้สึกดีใจแทนเขาจากใจจริง
เขาเป็นเด็กดีที่ขยันขันแข็ง ยังเด็กแท้ ๆ ก็เหมาทั้งหมดธุรกิจไม้ในเมืองเล็กแห่งนี้แล้ว
แม่นางคนที่จะแต่งงานออกเรือนกับเขา ในอนาคตจะต้องใช้ชีวิตอย่างมีความสุขมากแน่นอน
ข่าวดีที่จิมนำมาบอก ทำให้ผมครอบครองอารมณ์ที่ดี