เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
"ทำความดีอะไรมาหรือครับ?" ไจ้หยางรีบชิงเอ่ยถามอย่างช่วยสร้างบรรยากาศ
"ฮ่า ๆ ๆ พวกนั้นคิดจะมาเล่นกลยุทธ์การทำสงครามอะไรต่อหน้าฉัน มันก็แค่อวดฝีมือต่อหน้าช่างเท่านั้นแหละ"
เขาพูดพลางก้าวฉับ ๆ เดินเข้าไป ใบหน้าดั่งลมวสันต์แล้วนั่งลงบนที่นั่งด้านข้างไจ้หยาง
"ฉันก็แค่เข้าไปในเขตบัญชาการของพวกมัน เดินเล่นตามใจไปเรื่อย แล้วถือโอกาสทำให้พวกมันแค่ยกขึ้นเรื่องทำสงครามก็มีบาดแผลทางใจขึ้นมาก็เท่านั้นเอง"
พอไจ้หยางได้ฟัง ก็มองไปยังผู้บริหารใหญ่ของตนด้วยสายตาตาเป็นประกายทันที
"มิน่าล่ะช่วงนี้ข้างนอกถึงสงบราบรื่น ที่แท้ก็เป็นความดีความชอบของท่านนี่เอง"
ผู้บัญชาการเซี่ยยิ้มพลางโบกมือให้เขา "เรื่องเล็กน้อยทั้งนั้น เก็บตัวหน่อย ทุกคนเองก็เหน็ดเหนื่อยเหมือนกัน นี่นับเป็นอะไรไม่ได้หรอก"