กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
มิน่าล่ะเมื่อครู่น้าหวังถึงต้องปูทางเสียนาน กว่าจะยอมพูดเนื้อหาสำคัญของการประชุมครั้งนี้ออกมา
เพราะคำพูดที่เธอเอ่ยออกมาเหล่านี้ ไม่ต่างจากบอกให้ทุกคนในที่นี้เลือกไปตายด้วยตัวเองเลยสักนิด
โชคดีที่เธอไม่ได้เป็นผู้ดำเนินการหลักของการประชุม
หากผู้ดำเนินการหลักเป็นเธอ ป่านนี้โต๊ะสี่เหลี่ยมผืนผ้ายาวตัวนี้คาดว่าว่างเปล่าไร้ผู้คนไปนานแล้ว
"ฉันไม่ได้ให้พวกคุณไปตาย ฉันกำลังช่วยชีวิตพวกคุณ กำลังช่วยให้พวกคุณกลับไปยังตำแหน่งที่แท้ต่างหาก"
หลังจากน้าหวังอย่างฝืนทนปลอบขวัญอารมณ์ของคนอื่น ๆ ในที่ประชุมได้แล้ว ต่อมาจึงพูดต่อ
"สำหรับผู้คนในโลกใบนี้ พวกคุณคือสิ่งพิกล
แต่ฉันรู้ว่า ความจริงไม่ได้เป็นแบบนั้น
พวกคุณแค่มาอยู่ในตำแหน่งที่ผิดพลาดก็เท่านั้น"