กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
“งั้นวันนี้พวกเรามาเล่นเกมกันสักเกมเถอะ”
พอโจวไป๋พูดจบ บรรดานักศึกษาในห้องเรียนก็ส่งเสียงโห่ร้องยินดีช่วยสร้างบรรยากาศกันทั้งหมด
เขายืนอยู่บนแท่นยืนสอน ถอนหายใจอย่างโล่งอก พลางต้องการจะยกมือขึ้นปาดเหงื่อที่โผล่ออกมาบนหน้าผาก
แต่พอก้มหน้าลงมองเห็นกรงเล็บของตัวเองแล้ว คิดดูอีกทีก็ล้มเลิกความคิดนี้ไป
“เกมนี้มีชื่อว่า ในเมือง C มีอะไรอยู่”
เมื่อเหล่านักศึกษาได้ยินชื่อนี้ ต่างก็มีสีหน้างุนงงสงสัย
“ไม่เคยเล่นเลยแฮะ”
“ต้องสนุกมากแน่ ๆ”
พวกเขายังคงช่วยสร้างบรรยากาศอย่างกระตือรือร้นเหมือนเช่นเคย