กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
“ครูโจว คุณไม่อยู่ในสำนักงาน มาทำอะไรที่นี่ครับ?”
ตอนนี้ครูหวังถอดหมวกกับแว่นตาอำคนถอดออกแล้ว รูปร่างหน้าตาดูแล้วก็ยังพอดูเป็นผู้เป็นคนอยู่พอสมควร
แน่นอนว่า เงื่อนไขเบื้องต้นที่เขาจะดูเป็นผู้เป็นคนได้ คือต้องไม่เอาแต่จ้องมองใบหูของโจวไป๋ตาเป็นมัน
โจวไป๋ฝืนทนโทสะในใจ พยายามทำเป็นมองข้ามสายตาคู่นั้นของเขาไป
“คาบนี้ผมจะจัดโฮมรูมให้นักศึกษา คุณกลับไปได้แล้วครับ”
โจวไป๋พูดจบอย่างเรียบง่ายโดยตรง หันกายเตรียมจะเดินเข้าไปในห้องเรียน แต่กลับถูกครูหวังยื่นมือออกมาขวางเอาไว้
“ครูโจว คุณดูสิ บนตารางเรียนนี้เขียนตัวโต ๆ ไว้อย่างชัดเจนว่าวิชาประวัติศาสตร์
คุณไม่ทำงานตามตารางเรียนแบบนี้ มันอาจจะไม่ค่อยสมเหตุสมผลเท่าไรมั้งครับ?”