ตอนที่ 529 พูดแล้วไม่รักษาคำพูด

"ดีใจจัง ในที่สุดก็จะได้ไปเดินเล่นในซูเปอร์มาร์เก็ตแล้ว

ตอนเด็ก ๆ สิ่งที่ฉันชอบทำที่สุด ก็คือตามพ่อกับแม่ไปเดินซูเปอร์มาร์เก็ต

แต่น่าเสียดายที่หลังจากนั้น ฉันก็ไม่ได้เจอพวกเขาอีกเลย"

มุมปากของลิงกำลังยิ้ม ทว่าในดวงตากลับเต็มไปด้วยความหม่นหมอง

เขาพูดไปพลางหัวเราะไป หัวเราะไปพลางเดินไป

คอยดูเขาก้าวเดินเข้ามาหาตนเองทีละก้าวด้วยท่าทางเสียสติเช่นนี้ โจวไป๋ก็พลันรู้สึกตึงเครียดขึ้นมาทั่วทั้งร่าง

ในห้องใต้ดินไม่มีลมพัดผ่าน

อากาศที่อบอ้าวทำให้เหงื่อไหลเลียบไปตามแก้มของโจวไป๋แล้วหยดลง

ดูเหมือนว่าโจวไป๋จะเริ่มรู้สึกเจ็บแปลบบนร่างกาย

อาจเป็นเพราะห้องใต้ดินนี้มันสกปรกเกินไปกระมัง