กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
โจวไป๋ถือไฟฉาย ส่องไปยังร่างศพบนพื้น
เผิงเจ้าอ้วนยืนอยู่เบื้องหลังเขา สายตามองตามลำแสงไป ทุกครั้งที่มองเห็นร่างศพชัดเจนขึ้นมาหนึ่งร่าง ร่างกายก็อดไม่ได้ที่จะสั่นเทาขึ้นมา
ลิงนั่งอยู่ท่ามกลางศพเหล่านั้น ยังคงเคี้ยวอาหารในมืออย่างสุขุมเยือกเย็นเช่นเดิม
ไม่ได้แสดงความหวาดกลัวใด ๆ ออกมาต่อการบุกเข้ามาทันใดนั้นของทั้งสามคนนี้เลย
ตรงกันข้ามกลับสุขุมราวกับตนเองต่างหากที่เป็นนายพรานผู้จะมาล่าเหยื่อ
ในห้องใต้ดิน ลำแสงไฟฉายที่โจวไป๋ถืออยู่ในมือส่องตกลงบนร่างของเขา
ทว่ากลับส่องกระทบเข้าตาของคนทั้งสามที่อยู่ฝั่งตรงข้าม
เพียงเพราะไม่ได้เจอกันไม่กี่วัน ตอนนี้ทั่วทั้งร่างกายของเขาแทบจะถูกโลหะปกคลุมไปจนหมดแล้ว