กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
“นายได้ยินเสียงไหม?”
บนใบหน้าของคนชุดดำเต็มไปด้วยสีหน้าราวกับเห็นผี
โจวไป๋มองใบหน้าของ “มัน”: “ไม่ได้ยิน นายอาจจะเหนื่อยเกินไปช่วงนี้มั้ง”
คนชุดดำถอนหายใจเบา ๆ
“พี่น้อง นายพูดถูกเผงเลย ช่วงนี้ฉันเหนื่อยจริง ๆ นั่นแหละ
โดยเฉพาะพอได้ยินว่าเจ้าลิงกัดจนบาดเจ็บไปหลายคน เส้นประสาทของทุกคนก็ตึงเครียดกันไปหมด”
โจวไป๋มองใบหน้ายิ้มแย้มที่มองมายังตนเองนอกหน้าต่าง พลางพาคนชุดดำหันหลัง แล้วเดินตรงไปยังห้องด้านใน
“ดังนั้น ทุกคนถึงได้ตั้งใจจะถอนกำลังออกไปงั้นเหรอ?”
ร่างของคนชุดดำชะงักไป: “นายรู้เรื่องนี้ได้ยังไง?”
ชั่วพริบตานี้ โจวไป๋รู้สึกว่าอากาศรอบข้างแข็งค้างไปหมด