กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
หลังจากเสี่ยวอวี่ไปแล้ว โจวไป๋กับพวกเขาทั้งสามคนก็อยู่ต่อเพื่อทำความสะอาดห้อง
บ่ายสามโมงตรง มีเสียงระฆังดังขึ้นอีกครั้ง
โจวไป๋ถือผ้าเช็ด กำลังเช็ดเตียงโครงเหล็กอยู่ พอได้ยินเสียงระฆัง ก็หันศีรษะมองไปยังนอกประตู
ไม่รู้ว่าเป็นภาพลวงตาของโจวไป๋หรือไม่ เขารู้สึกอยู่เสมอว่าทุกครั้งที่เสียงระฆังดังขึ้น สายตาจากฝั่งตรงข้ามที่มองไปยังตนเองจะยิ่งเพิ่มมากขึ้นอีกหน่อย
พอคิดเช่นนี้ เขาก็รู้สึกถึงความเย็นยะเยือกสายหนึ่งที่เบื้องหลังขึ้นมาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย
เขาก้มศีรษะไม่มองไปยังนอกประตูอีก ในมือถือผ้าเช็ด พลางดำเนินต่อเช็ดเตียงโครงเหล็กตรงหน้า
จากนั้นในสมองของเขาก็มีข้อสงสัยหนึ่งโผล่ออกมาอีก
คำเตือนด้วยความหวังดีในการมุ่งหน้าไปเมือง A ข้อที่สี่