กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
โจวไป๋ได้ยินเสียงระฆัง จึงเดินออกจากห้อง
มองเห็นในความมืด บนอาคารการสอนที่อยู่ไม่ไกลออกไป มีดวงตาหลายคู่ดูเหมือนกำลังมองไปยังพวกเขาตรงนี้ด้วยความอยากรู้อยากเห็นเช่นกัน
เผิงเจ้าอ้วนยังคงยืนอยู่ด้านนอกประตู พอได้ยินเสียงระฆังก็อดไม่ได้ที่จะตัวสั่นสะท้าน
"เสะ...เสี่ยวอวี่ ที่นี่ของนายคงไม่มีผีสิงหรอกนะ?"
เสี่ยวอวี่ยังไม่ทันได้เอ่ยปากตอบ ก็เห็นฉีฝ่าแค่นหัวเราะอย่างดูแคลนขึ้นมาก่อนหนึ่งเสียง
"นายคิดว่ามีผีสิงมันน่าหวาดกลัวมากเหรอ?"
เขาพูดจบ ดวงตาก็กวาดมองไปที่ตัวของเสี่ยวอวี่แวบหนึ่ง ยื่นมือไปลากกระเป๋าเดินทาง แล้วตรงไปเดินเข้าไปในห้อง
เสี่ยวอวี่ที่พลอยโดนลูกหลงไปอย่างไร้ความผิดได้แต่ยืนนิ่งงันอยู่กับที่